Soms gebeurt er ook niks, maar je moet er wel zijn

Hennie heeft gefotografeerd voor Defensie en woont in Eindhoven. Hij heeft net een appartement gekocht in Spanje.

Tekst en foto’s: Erik Daems

Hennie, hoe gaat het nu met je?

Eigenlijk gaat het wel goed. Het gaat nooit alleen met jezelf goed, dat ligt ook aan je omgeving. Ik heb een partner en kinderen. Meer mensen om je heen bepalen of het goed met je gaat. 

Ik heb twee jaar geleden reuma gekregen. Dat is nu weer aardig onder controle met medicatie, ik merk er nu weinig meer van. Ik ben wel wat eerder moe, maar of dat nu door de reuma komt of omdat ik ouder word, dat is een beetje de vraag.

Ik werk niet meer volle dagen, ik doe wat kleinere klussen. Ik moest laatst stoelen fotograferen. Dan ben je de hele dag intensief bezig en dan ben ik ‘s avonds wel moe. Vroeger kon ik vier of vijf van die dagen in een week hebben, nu is twee wel genoeg.

Van welke dingen ben je heel gelukkig dat ze nu in je leven zo zijn?

Ik ben nu vierenzestig jaar en op de reuma na redelijk gezond. Ik sport nog volop. Sinds kort hebben we een huisje in Spanje gekocht, daar gaan we volgende week weer heen. We hebben ook een wat kleiner appartement hier in Eindhoven gekocht, dit huis hier gaan we verkopen. We kunnen dan de deur achter ons dichttrekken en heen gaan waar we willen. 

Ik word gelukkig van mensen en dingen om me heen. Met mijn kinderen gaat het ook goed. Ik heb gemerkt dat er altijd wel iets met mensen aan de hand is, mensen hebben altijd wel een masker op. Als je wat dieper gaat merk je vaak dat er iets niet lekker zit, er zijn dingen die dwars zitten. Iedereen zit wel in een bepaalde levensfase of proces. Als je ouder wordt merk je dat veel dingen ook wel goed komen. 

Ik word blij als mensen tevreden zijn met het werk dat ik lever. Soms hoor ik dat het resultaat nog mooier is als wat ze er van verwacht hadden. 

We mogen in Nederland ook wel blij zijn dat we hier geboren zijn. Ik heb als fotograaf van Defensie op Vredesmissies ook wel het een en ander gezien. Wij hebben het hier niet heel slecht. Van de ene kant maakt het me gelukkig dat wij hier zijn geboren en niet daar. Van de andere kant maakt het me ook verdrietig om te zien wat daar gebeurt. 

Wat zijn voor jou de geluksmomentjes op een dag?

Eetmomenten vind ik heel belangrijk, die schieten er op een drukke dag wel eens bij in. Ik kan ook blij worden als ik jonge mensen in het park zie genieten van momenten met hun kinderen. Die interactie tussen mensen, vliegeren, het spelen met een bal. Al fiets je er maar vijf minuten doorheen, zo’n park is ook een rustmomentje. 

Van wie of waarvan kun je inspiratie krijgen?

Ik doe vooral inspiratie op van collega’s. Bij Defensie ging je als koppel van journalist en fotograaf op pad. Je motiveerde en inspireerde elkaar. Toen ik voor mezelf begon miste ik wel eens dat klankbord en die interactie. 

Als commercieel fotograaf heb ik veel minder terugkoppeling en inspiratie dan in de journalistiek. Ik heb geleerd dat als je niks terug hoort het meestal goed is. Klanten laten meestal pas iets weten als er iets niet goed is. 

Eddy van Wessel inspireert me ook, hij heeft weer de Zilveren Camera gewonnen. Hij zit altijd dicht op de actie, je moet het maar durven en doen. Erwin Olaf vind ik ook echt geweldig, hij heeft heel veel visie en een prachtige stijl. 

De in Nederland wonende Jimmy Nelson inspireert me ook door de manier waarop hij die mensen uit die stammen en culturen heeft gefotografeerd. Die mensen moeten het dan ook wel willen, op dat moment moet het wel gebeuren. Je moet het toch maar voor elkaar krijgen op de manier waarop jij het wil hebben. Heel mooi gedaan. 

Het werk voor de Defensiekrant deed ik vaak alleen, maar op een zaterdagavond dat de Marinierskapel met een koor in de kerk van Katwijk speelde huurde ik een collega in. Het zou om acht uur beginnen en tot een uur of tien duren. Als ik zoiets doe zorg ik dat ik er om half acht ben en ga ik kijken hoe het licht valt en waar ik kan gaan staan. In Katwijk gaat ook echt de kerk dicht als het is begonnen. Mijn collega kwam om half negen aan en stond voor een gesloten deur. Hij was dus gewoon te laat. 

Journalistiek gaat over het moment pakken. Hoe kom ik er en hoe kom ik er ook weer goed vandaan? Er zijn. Soms gebeurt er ook niks, maar je moet wel op de plek zijn waar het gebeurt. Als je het niet kunt vinden, ben je ook te laat en kun je de foto niet maken. 

Wat zijn dingen die je ooit gedaan hebt die je zeker nog een keer zou willen?

Wat ik nog een keer zou willen doen, is samenwerken met collega’s en oefeningetjes doen. Elkaar een beetje helpen, ideeën van elkaar opdoen. Het fotografie-vak is nu vaak een beetje eenzaam. In de commerciële fotografie zoek ik dat nu in de samenwerking met de klant. 

Heb je een wens?

Ik heb nu alles wat mijn hartje begeert. Het gaat goed met mijn familie, vrienden en kennissen. We hebben nu dat appartement gekocht in Spanje. Daar willen we nu vaak zijn. 

Ik zou daar ook Bed&Breakfast-kamers en huizen willen fotograferen. Die foto’s die mensen daar zelf van de buitenkant van hun huis maken gaan nog wel, maar foto’s van de binnenkant lukken niet zo goed. Die Spaanse huizen hebben vaak kleine raampjes om de warmte buiten te houden en dan komt het licht dus ook keihard door één klein raampje naar binnen. Daar valt als professional nog wat te winnen.

Ik stond een keer op een vrijdagavond in Spanje in zo’n supermarktje wat spullen te kopen voor het eten. Voor me stond een Spaanse heer met wat dingetjes en daarvoor stonden twee vrouwen met elkaar te kletsen over de aanbiedingen en over dat ze nog bier moesten meenemen voor hun man. Dat duurde twintig minuten, het tetterde maar door. Dat maakte ook niks uit, want ik was daar op vakantie en het was weekend. Die man voor me gaf ook geen kik, maar ik merkte dat ik zelf toch een beetje begon te wiebelen, ik werd onrustig. Ik had mijn Nederlandse doen meegenomen naar Spanje. 

Dat gehaast en dat gestress, daar moeten we hier in Nederland echt van af. Maar dat gaat daar helemaal goed komen. 

Foto’s van Hennie zijn te zien op zijn website.

Het maken van ILL-talks en INSPIRATOUR kost tijd, geld en energie. Wil je mij steunen om dit te kunnen blijven doen, maak dan een afspraak met me voor het maken van foto’s of bestel een boek op www.allewijsheidopeenstokje.nl