Nog niet alles is al een keer gecombineerd

Lucas (1972) heeft een eigen bedrijf en adviseert mensen en bedrijven op het gebied van marketing en communicatie. 

Tekst en foto’s: Erik Daems

Lucas, hoe gaat het op dit moment met je? 

Het gaat heel goed. Een jaar geleden ongeveer nam ik de beslissing om voor mezelf te beginnen. Dat doe je niet van de ene op de andere dag. Wat ik wilde doen was duidelijk. Ik ging me met marketing en communicatie bezighouden, op verschillende vlakken. Adviseren als mensen nog geen ideeën hebben. Als mensen wel een idee hebben maar ze weten niet hoe ze het moeten doen, dan wil ik begeleiden in de uitvoering.

Marketing en communicatie was al zeven jaar lang mijn werk. Ik had een groot netwerk opgebouwd met wat potentiele opdrachtgevers daarin. Toen ik zei dat ik aan het twijfelen was, of aan het nadenken was of zelfs de beslissing genomen had om voor mezelf te beginnen, kwamen veel mensen, bedrijven en instellingen met dingen die ik voor hun kon doen. Ik heb met heel veel plezier en geluk een vliegende start kunnen maken. 

Dat geluk dwong ik misschien ook wel een beetje af omdat ik al die jaren aan mijn netwerk had gewerkt en ook dingen kon laten zien. Nu kan ik de vruchten plukken van al mijn jaren werken, netwerken en relaties opbouwen en dat omzetten in leuke dingen, waarbij ik mijn creativiteit kwijt kan. Dat is het allermooiste wat er is.

Wat zijn de allerleukste dingen die je in je werk tegenkomt?

Als mensen vast zitten en het echt niet weten. Als mensen of bedrijven al van alles bedacht hebben en er niet meer uit komen. Om dan de helpende hand te kunnen bieden, dat vind ik heel mooi. Ik heb een keer een meisje geholpen dat vanuit een nette kantoorbaan voor zichzelf wilde beginnen. Ze had alles al klaarliggen, maar ze had nog geen naam voor haar bedrijf. Na een goed gesprek ben ik dingen gaan proberen en combineren en zo zijn we tot een goede naam gekomen.

Ik wandel iedere ochtend van half zes tot zeven door het Jaomerdal. Mijn mobiele telefoon is dan mijn grootste vriend. Niet omdat ik dan loop te bellen, maar dan zit ik alleen maar dingen in te spreken en App-jes naar mezelf te sturen. Dan vallen me ideeën voor campagnes of slogans in, of manieren om een bepaald probleem aan te pakken. 

Dan kom ik ook wel eens met onconventionele dingen. Ik heb wel eens de vraag gekregen of ik wel het goede bestand gestuurd had. Als ik dan uitleg wat ik gedaan heb, en er wordt nog verder naar gekeken en het wordt uitgevoerd en mensen zijn benieuwd naar wie het voor hen bedacht heeft, dan streelt dat mijn ego. Als ik de juiste balans kan vinden tussen wat een opdrachtgever me vraagt en mijn eigen creativiteit, is het echt te gek om iets te realiseren. 

Ik heb heel veel respect voor mensen die goed een instrument bespelen of iets maken of goed kunnen repareren, ik kan dat niet. Daarom is het juist zo leuk als mensen aan mij vragen hoe ik toch op die ideeën gekomen ben. Of hoe ik dat toch doe, dat ik drie minuten met iemand gepraat heb en dat ik dan precies kan samenvatten waar ze naar op zoek zijn. Dat is dan mijn kwaliteit en mijn gave. 

Ik combineer ook heel veel dingen. Er wordt wel eens gezegd dat alles al eens gedaan is, maar nog niet alles is al eens gecombineerd. Je heb een basis en van daaruit kun je je door van alles laten inspireren. Een zak patat die op de grond ligt, de manier waarop een kaars brandt, of een woord in een liedje dat me bijblijft. Ooit gaat iemand me vragen voor een thema, een slogan of een bedrijfsnaam en kan ik dat vakje weer opentrekken. 

Ik heb mezelf afgeleerd om in mijn hoofd al te veel aannames aan de voorkant te maken. Als je van te voren al denkt dat men dit toch wel niet leuk zal vinden of dat dit vast niks is, ben je weer met je eigen interpretatie en perceptie bezig. 

Nu is het mijn kracht geworden om juist met dingen te komen waar ze zeker nog niet aan gedacht hadden. Want alles wat ze wel al bedacht hadden is het blijkbaar niet geworden. Dan moet er dus iets komen waar ze nog niet aan gedacht hadden. De ene keer is het iets zwaars, diepgaands of dramatisch, de andere keer iets heel oppervlakkigs of bijna plat, maar dan past dat op dat moment. 

Dat is hoe ik te werk ga en waar mijn kracht in zit. Ik krijg vaak van mensen te horen dat ze het ik knap vinden wat ik kan. Voor mij is het vanzelfsprekend of een tweede natuur geworden om samenvattend even twee of drie dingen op te schrijven die ik kan gebruiken als ik naar iemand geluisterd heb. Ik ben geen gids die zegt hoe mensen het moeten doen. Met wat jij mij vertelt kan ik een verhaal maken, of een woord of een beeld of een tekst. Dat denk ik goed te kunnen en daar word ik gelukkig in bevestigd door mensen met wie ik werk. 

Waar kun je gelukkig van worden?

Ik kan gelukkig worden als VVV na acht wedstrijden eindelijk weer een keer wint en dat we dat met zesduizend mensen vieren alsof er weet-ik-wat gebeurd is. Winnen is niet normaal voor mensen die van VVV houden. Het hoeft ook weer niet te gaan klinken als een zwaar lijdensverhaal, absoluut niet. Het blijft gewoon hobby, maar daar word ik wel echt gelukkig van.  

Ik word ook heel erg blij heel eenvoudige dingen als mooie muziek die ik voorbij hoor komen. Of muziek ik die vroeger mooi vond maar toch nog een keer ga luisteren tijdens een lange wandeling of een autorit. Ik word ook heel blij als me iets lukt waar ik van te voren een hard hoofd in had. Of dat ik eindelijk iets vind waar ik heel lang naar gezocht heb, in letterlijke of figuurlijke zin.

Heb jij een wens?

Ik hoop dat wat ik doe nog heel lang mag doen en nog veel meer mag doen. Mijn wens is ook dat ik mensen om me heen kan verzamelen die me kunnen aanvoelen en aanvullen zodat we er met zijn allen een groter geheel of gevoel van kunnen maken. Ik zeg bewust niet “een groter succes” want dan lijkt het of ik iets najaag. 

Ik geloof ontzettend in platgeslagen woorden als synergie en groepsdynamica, maar daar geloof ik wel heel erg in. Het werkt gewoon zo. Ik merk dat ik mijn kennis en expertise kan inzetten op gebieden waar ik anderen kan helpen. Daardoor sta ik ook open voor anderen. Ik weet wat het wederkerige gevoel is, dat mensen het ook tof vinden om mij te helpen waardoor ik weer kan groeien. 

Als ik nog heel lang kan doen wat ik nu doe heb ik een zeer gelukkig, ongecompliceerd en fantastisch leven. 

Informatie over wat Lucas verder doet staat op zijn website.

Het maken van ILL-talks en INSPIRATOUR kost tijd, geld en energie. Wil je mij steunen om dit te kunnen blijven doen, maak dan een afspraak met me voor het maken van foto’s of bestel een boek op www.allewijsheidopeenstokje.nl